արթ սալերի կաղապարային համակարգ. քայլ առ քայլ իրականացում

Կաղապարը որպես ժամանակավոր կրող համակարգ

Համակարգը կազմված է աշխատանքային մակերեսից, հիմնական և երկրորդական հեծաններից, կարգավորվող հենակներից, գլխիկներից, կապերից, եզրային կաղապարներից և միացումներից։ Բեռի ճանապարհը պետք է լինի շարունակական մինչև հիմքը։

Եթե սալի հաստությունը 20 սմ է, միայն բետոնի քաշը մոտ 480 կգ/մ² է։ Ամրանը, աշխատողները և գործիքները ավելացնելիս ժամանակավոր բեռը կարող է հասնել 600–750 կգ/մ²։

Բարձր ծածկերի և ծանր գոտիների դեպքում մոդուլային փայտամածը կարող է ավելի կայուն լուծում տալ, քան առանձին հենակները։

Վահանակի մակերես

Ծռված կամ կեղտոտ վահանակը ապամոնտաժումից հետո անմիջապես երևում է առաստաղի վրա։ Մաքուր բետոնի դեպքում մակերեսի որակը շատ կարևոր է։

Մետաղական վահանակները երկար կյանք ունեն, փայտաշերտը հարմար է ոչ կանոնավոր հատվածների համար, իսկ պոլիմերային համակարգերը թեթև են և արագ տեղափոխվող։

Հենակների ընտրություն

Հենակը պետք է լինի ուղղահայաց, դրված կայուն տակդիրի վրա և ամրացված։ Վնասված պտուտակը կամ թույլ հիմքը կարող է նստվածք առաջացնել բետոնացման պահին։

Շինարարական հենակների ընտրության ժամանակ պետք է ստուգել բարձրությունը, կրողունակությունը և կողպման մեխանիզմը։

Նախագծի ընթերցում և նիշերի վերահսկում

Մինչ տեղադրումը պետք է համեմատել կոնստրուկտիվ, ճարտարապետական և ինժեներական գծագրերը։ Բացվածքները, սալի եզրերը և սյուների գոտիները պետք է հստակ լինեն։

Հիմնական նիշը լազերով փոխանցվում է սյուների վրա, և բոլոր հենակները կարգավորվում են այդ նիշով։ Այսպես ստացվում է համաչափ մակերես։

Ամրանից առաջ անկյունների, միջբացվածքների և սյուների մոտ չափումները նորից կատարելը նվազեցնում է հետագա ուղղումները։

Հենակների, հեծանների և վահանակների տեղադրում

Աշխատանքը սկսվում է հենակների ցանցից, հետո տեղադրվում են հիմնական հեծանները, երկրորդական հեծանները և վահանակները։ Հերթականությունը օգնում է վերահսկել նիշը և կայունությունը։

Շատ նախագծերում հենակների միջակայքը մոտ 80–120 սմ է, բայց վերջնական թիվը պետք է որոշվի հաշվարկով։

Բարձր հենակները պահանջում են հորիզոնական և անկյունագծային կապեր, հատկապես բետոնի թրթռացման ժամանակ։